yamayı yorgana vurun;
aşırmayın-taşırmayın,
yorgana göre ayak uzatın.


‘Yamanın yumağa ne faydası var?’ dersen;
açığı örter, fistana diker.
Ne var ki, yolu yoluna denk gelmeli,
giyende aykırı durmamalı.


yaratılmışa söz edeni ALLAH’ım affetmez.
Güzellik-çirkinlik zahiridir.
Madem ki bir boşluk doldurmak için yaratıldı,
o güzeldir.
‘Yamanın görünüşü çirkin.’ dersin,
ya çıkarırsan nasıl olur?
 Onun için yama da güzeldir.
Çok ‘EVLİYA.’ dersiniz, resmini temsil edersiniz,
çoğunun libasına yama koyarsınız.
Sorun konuşana, boş laf edene,
‘O yama nedir, kime ne söyler?
Her fakir EVLİYA mıdır,
her EVLİYA fakir midir?’
EVLİYA olmak için,
fakirlik değil AŞK gereklidir.
Yamayı deyim, size manasını söyleyeyim.
Dünyada olan hizmetidir EVLİYA’nın.
Dünyanın bir ayıbını örter.
Evet, yama EVLİYA’dır.
Küçüğü-büyüğü derecesine göre.
‘Dünyanın ayıbı?’ dersen;
dünyalının, kulun.
Yama olmasa açık gezer,
utanmayı unutur.
Kul vardır yamayı kendi diler, yamanır.
Kimi yamasız, yırtık, hırpani gezer.
Bu da kulların ölçüsüdür.


Yamayı yırtık yere ördün,
başka kulda yeni gördün.
Deme ‘Benimki yamalı, onunki yeni.’
Seninki de yamaya örnek almadan yeniydi.


Tövbe edelim,
ALLAH’ımın AFFI’na nail olalım.
ALLAH’ım,
kulunun her açığına uygun yama vermiş,
kula yamayı yerine yerleştirmek kalmış.
ALLAH’ım daha ne yapsın,
kulunu nasıl kolaylasın?


Gizlenecek yok.
ALLAH’ım yarattığını gizlememiş ki
sen gizleyesin.
Yamayı, çirkinlik olmasın diye vurursun,
örtmek için değil.


Kul yamayı bulmuş ise, yırtık gezmez.
Hata yırtmakta ise de, tamiri kolaydır.


Yamamadığın yırtık, gün gelir açılır;
açıldıkta, cemiyetten kaçılır.


Yamadan utanırsan,
yırtıktan ne ararsın?


Yama yoksa fistanında,
çiçek boldur destanında.


Yama açığı örter,
bilenin bilgisini tartar
MERYEM