Yaprak kurursa dökülür.
Dökülmesi, suyu alamamasındandır.
Yaprak her ağaçta dökülür;
amma olmadan dökülen yaprak,
su almayan yapraktır.
Su almadan dökülen yaprak,
toprağa hizmet etmez.
Neden etmez?
Çünkü azlık iş görmez de ondan.


Meyvesi eren ağaç,
yaprağı bol olsun dersen,
bolluğundandır meyvesinin ermesi.
Çünkü yaprağıdır, kökünün gübresi.


Yaprak ile toprakta çeşit görürüz,
eşit ararız aslımızı öylece sorarız.
Toprak vereni, yaprak alanı temsil eder.


Uyan, YEMEN’e yaprak olur,
gönlünü orda bulur.
Elbet günü geldikte…


Yaprakta hizmetin sırrı vardır,
dalında AŞKI’nın koru vardır.
 Kor olalım,
kendimizi yaprak misali hizmette görelim.
Sarı yaprak yerdedir,
yeşil yaprak dalda,
meyvesi halde.
Almayı bildi mi,
‘Yaprak, verse vermese’ dedi mi,
görevimizde yaprağı alalım,
yaprak misali olalım.


YUNUS dalda söyleşti,
   YUNUS yolda eyleşti,
   YUNUS olduğunuz halde kaynaştı.
   Her yaprakta KUR’AN’dan ayet gördü,
   Her seherde KUR’AN hatmetti;
   ‘Hasretim.’ dediği gerçeği,
   ağacında okudu, dalında bekledi,
   çiçeği ile dokudu,
   meyvesine emeğini ekledi.


Seherde yaprağa selam verelim,
her yapraktan SELAMI’nı alalım ALLAH’ım!
HAMZA DOST

Dinle yeşil yaprağı,
kokla veren toprağı,
sakla aldığın sırrı.


YUNUS’um söze geldi:
“Kuşlara söz verenin,
yapraklara göz verenin,
kulu ile BİR olanın yolu elbet bizdedir.
‘Gayrette, gücümüz nereye kadar?’ denir:
Toprak, gün, Güneş,
su, hava RABB’imden;
yolunu kurmak, senden.
Çevirdiğim her dalda
yeşeren yaprağı düşündüm,
dalına aşıyı ben verdim;
ne var ki, gün, Güneş oluşa bağlı.


Yaprak, düzeni bozmaz!
LOKMAN


(Yapraktan murad nedir?)
Yaprak; ADI’na yazılan…
(Kaderim mi, KUR’AN mı?)
Kaderin, KUR’AN’ın içindedir.
Kural; ne seni, ne beni ayırmaz.
Yerin geldiğinde gelirsin, ve dönersin.
EYYÜB