Her yaratılan
bir hayır sebep için yaratılır.


Ben de ALLAH’ımın aciz bir kulu idim,
 O’na vardım, ‘ULU’ dendim.
‘Varmak için ne yaptın?’ derseniz,
ALLAH’ıma aşık oldum.
 Olay bu!
AŞK yalnız ALLAH’ıma değil,
verdiği, NURU’na erdirdiği
cümle yarattıkları içindir.
Yarattığı canlıdan,
yarattığı cansızdan çirkin görmedim,
 yolunu çevirene ‘Kötüsün.’ demedim.
Demem, çünkü yarattığında kötülük yok,
dönüklük var.
Dönüğü çevirmek gerek,
ALLAH’ımı bildirmek gerek.


yaratılanın kıymetini bilmeli,
hakkını vermeli,
çalışanı vazife kadar koşmalı.
YUNUS


Yaratılan sana değil,
sen yaratılana koş ki seni arasın.


Boşuna bir kum tanesi bile olmaz.
Kum tanesi taneye eklenir,
çölü meydana getirir.
Çöl de GÜLÜ’ne yol açar.

Yaratıldık yaşadık, yaşadıkça gördük.
 Dünyada erdik, ele geldik,
ALLAH’ıma vardık, dile geldik.
ALLAH’ımdan diledik, kula geldik,
dündük dolaştık, güne geldik.


Doğuş-ölüş insanlarda, canlılarda,
canlının her zerresinde.
Düşünün; diş doğar büyür,
dökülür, yani ölür.
Saç, doğar-büyür, ölür.
Tırnak öyle değil.
Doğuşa, kulun ölüşüne kadar durur.
Gayemiz, doğuştan ölüme kadarki olumdur.


yaratılmışa söz edeni ALLAH’ım affetmez.
Güzellik-çirkinlik zahiridir.
 Madem ki bir boşluk doldurmak için yaratıldı,
o güzeldir.
 ‘Yamanın görünüşü çirkin.’ dersin,
ya çıkarırsan nasıl olur?


Yaratıldık,
bedenin müştemilatına ne katabildik?
CAN’ını emanet verdi, bedene koydu.
Dünyanın oluşundan bu yana değişiklik yok.


Asma desem, kütük olur;
buğday desem, katık olur;
arı desem, bal verir.
Memnun etmeyeni var mı,
hizmeti olmayan var mı?


YARATTIĞI, SEVGİSİ’nin çokluğundandır.


Değeri olmayan, yerini doldurmayan;
 yaratılmaz.


Dünyada görülen her şey,
ALLAH’ımın NURU’ndandır.


ALLAH’ım kainat içinde yarattığını,
 kulu için yaratır.


 Kul, yaratıldım diye sevinsin.


Yaratılan, var olandır.
Yetkimiz demeye değil, görmeyedir.


Hiç bir yaratılan, boş yaratılmaz,
kainatta boşluk bırakılmaz.
Boşluk, çöküntü yapar;
kainat, çöküntüyü kaldırmaz.


 ALLAH’ım, yarattığını, sevdiği için yaratır.


Merkep olmaz semersiz.
Çilesinden mi?
Oluşundan, dünyadaki yerini alışından.
Kelebek neden hep uçar, rüzgardan kaçar.
Bünyesini öyle alışındandır.
 Ya huyu ile, yahut beden gücü ile;
 her yaratılan, dünyadaki yerine oturur.
 Kaidenin dışında kalamazsın,
 ‘Ben uymayım.’ diyemezsin.


Geldik dize, durduk düze.
SAHİP OLAN’ı bildik,
‘YARATTIN ALLAH’ım’ dedik.
YARATTIĞI’ndan hata olmaz,
kula kul ölçü veremez


Her yarattığı O’nu bilir,
O’nu zikreder denir.
Görülmediği söylenirse de,
O’nu ancak bakan göz görür.
Ateş yanar, alev de dumanı da
YÜCE’ye doğru gider;
çiçek yeşerir, YÜCE’ye doğru boy atar;
hayvan yürür, YÜCE’ye doğru
başını çevirir seslenir.
 Onun sesi zikridir.


YUNUS’um der ki:
“Arıya benzesem, gücünce balını alsam,
cümleye versem; ben mi öğünürüm,
arı mı yoksa çiçek mi?
Çiçek verdi, arı aldı, ben dağıttım.
Öğüntü ne bende, ne arıda, ne çiçekte.
Her yaratılan, YARATTIĞI için vazifede.”


Elindeki kıymet nedir?
Dilediğin sahil,
gönlüne yerleşen değer değil midir?
O değerden mahrum olan,
nice yaratılan vardır.
Kul demedim.
Çünkü ‘Deryan.’ demeyen, sahilini aramayan;
kul değildir yaratılandır.
Yaratılan değil kulu olalım.
Kulluk değerimizi kaybetmeyelim.


HAK ADINA konuştuk,
kainatta dolaştık,
 ‘Kul.’ dedik göz attık.
Yanlış anlaşılmasın;
yaratık demedik, kul dedik.
Her yaratık, kul değildir.

Hatasız olsa, kul denmezdi.


Güzelde aradığını bilen, yaratılanı tanımayandır.
Yaratılanı tanıyan, güzel-çirkin ayırmaz,
ağaçta kök ile çiçeği benzetmez.
Kök olmasa, çiçek vermez.


ALLAH’ım sadece güzellik yarattı.
Çünkü yarattığına KENDİ’nden verdi,
kulunda en güzel şekilde ifade etti.


Verdiği sinek dahi, mademki gereklidir;
varsın sıtması yaksın beni.


Yaratılanda asla aksaklık yoktur.
O da, BİRLİK’in en açık işaretidir.
Kul yapısında görülen aksaklıklar,
kainatın yapısında asla görülemez.


ALLAH’ım her güzelliği bir yarattığına verse,
dünyanın düzenini bulamazsın.
Her yarattığını,
bir meziyet ile güzelliğe örnek göstermiştir.


 YÜCE’yi gönülde bildik,
O’dur diye O’nun yarattığını aradık,
gönlünü hoş ettik.
Unutulandan değil, anılandan olduk.


Varolan, O’ndan gelir.
Varolan, ‘OL!’ dediğidir.


Her yaratılan;
süs olsun, kainatı süslesin diye yaratılmaz.


Her yaratılan, karşıtı ile değil midir?


ALLAH’ım her varlığı yerince yaratır


Her yaratılmışın geçirdiği devir vardır.
Günde üzümün eziliş halidir.


‘Sahibiyim.’ dediğin her varlığın,
senden uzak kaldığını unutma.
‘SAHİBİ’sin ALLAH’ım.’ dediğin an,
her varlık sana da kayıtlıdır.


YARATAN; TEK YARATMIŞ,
"RABBÜLALEMİN!" DEMİŞ.
ALLAH’ımın DEDİĞİ’nden;
kul nasıl çıkmış, çıkanı benimsemiş?


her yarattığı kula dosttur


Bildiğini bilemezsin, bil ki yaratılanı bölemezsin.
 Yaratılan TEK BİR’dir, bir binadır.
Bölersen; kainat SIFATI’dır,
TANRI dedik ZATI’dır,
‘ALLAH’ dedikte
ZATI ile SIFATI.


Dumansız yer, bulutsuz gök aranmaz;
çünkü gerekmiyen, kainata verilmez.


YÜCE ALLAH’ım,
öyle ince ölçüler ile kainatı donatmış ki;
her bir yaratılan, öbür yaratılanın yüküne ortak.


yaratılış perde-perde açılır.
 Her açılan, günlük olaydır.


Her yaratılan, sevgiye-saygıya layıktır.
KUMANDAN


Kainatın kuruluşunda, her olay yazıldı.
Her yaratılanın rolü verildi.
Senin gelişinin değeri, verişindendir.
‘Ne veririm?’ dersen, ne alırsan.
YUNUS


O ile, O’ndan olan nedir?
O, YARATAN; O’ndan olan, yaratılan.


Unutulmasın, her yaratılan hizmettedir.


Her gelen O'ndandır, değeri sevgi ile beslenir.


Her sorulan varlık, kendi yolunu söyler.


Orda burda oluşur,
her var olan buluşur, sanılmasın karışır.
YUNUS


HACI BEKTAŞ söze girdi:
"Katre olsa yeri vardır..."


"...Arı balı çiçekten alışır,
kul olana ne karışır?"
dedi, KAYGUSUZ


Yaratılan her zerre ister bilsin,
ister bilmesin sadece O'ndandır,
'OL!' dediğindendir.


Yaratılan YARATAN'ın malıdır.


Düşün ki, seni yaratan onu da yarattı.
Ne olursa olsun, dünyada kendine yer etti.
Seni, beni, onu yaratan, gözeten BİR’dir.
BİR’liğe uyalım,
BİR’dir diye her yarattığını sevelim.


Yaratılmış her zerre,
kaybolmamak üzere yaratılır.
'Ses dahi mi?' denildi: Evet.
Daha önce dedik,
yaratılmışlığın malzemelerindendir,
renk ses.
Yaratılmış hiç bir malzeme eksilmez!


 Dinlerden söylenen hal ile eylenen,
bundan şundan sıyrılıp
sadece yaratılmış olmanın
kutluluğunu bilmektir.


‘YA ALLAH!’ dedikte, YARATAN GÜCÜ’nden,
YAŞATAN yerine, GÖZETEN diyelim.
Yaşatmak, yaratılıştandır.
Yaratılmış isen yaşarsın.
Az ile çok senden değil, O’ndandır.
‘Yarattın, ADIN ile yaşat.’ dedikte,
gözetildiğin açıktır.
Asla kulunu bırakmaz.


Her var olan, yaratılandır, kul değildir!
Kul sadece insandır!
Her yaratılan, kulu içindir.
Kulluk; yaratılan varlık değil!
Yaratılan varlığın yerine her gün yenisi gelir.
Kul bir defa gelir, bir defa döner!


her yaratılan birbiri ile tamamlanıyor.


Ne dağı devirdik,
ne denizi çevirdik, ne toprağı kavurduk;
her yaratılanı olduğu gibi olduğu yerde gördük.


Her yaratılan senin içindir,
yarattığı sonun için.


ALLAH’ım, yarattığı her varlığı
birbirine hizmet ile görevlendirmiştir.


her yaratılan,
yaratıldığı hal ile varlığını sürer.


"...her yaratılanın bir yeri vardır,
her bedende bir deri vardır.
Sana benzemeyen, yaratılmamış mıdır?"
dedi, YUNUS’um


"...Ağacın her dalına, kulunun her haline,
‘O’nundur! O’ndandır!’ dedim;
sevgimi sakınmadım,
‘Ne oldu?’ deyip bakınmadım."
dedi, HACI BAYRAM


YARATAN, yaratılanla BÜTÜN’dür!


her yaratılan birbiri ile oynaşır
YUNUS


Bilse bilmese her yaratılan sonu görecektir
bilecektir sevgi ile dönecektir.


RABB’im; yarattığı her varlığa
ÖZÜ’nden SÖZÜ’nden verir,
SEVGİSİ’ni cümle ile birleştirir.
RABİA


“...her yaratılanda gerçeği gördüm.”
dedi, ALİ


“Akan suya çöpü attım,
gittiğim yere baktım;
akan suya taşı attım,
battığı yere baktım…
Ne giden, ne batan;
benim verdiğimden değil,
kendi varlığındandır.”
dedi, SARI ANA


Her var ettiğinde,
VAROLAN’ın vergisi vardır.
Senden ne alırsam bana kar,
sana ne verirsem gine bana kar
HAMZA DOST


Gönlümü açtığımda, gerçeği seçtiğimde,
kendi yarattığım güzeli bulmak;
arayanı sevindirdiği kadar,
YÜCE’yi de sevindirir.
O zaman,
YARATAN yaratılan arasındaki
düğümler çözülür.”
dedi, PİR SULTAN ABDAL


O dünyaları bir-bir yarattı

“...‘YUNUS nerde bildi de,
hangi bilgi ile geldi?’ denilir…
YUNUS önce çevrede aradı,
 sonra çehreyi taradı…
Gördü ki, bilgi,
her yaratılana deste-deste dağıtılmış,
her yaratılan bilgisi ile eğitilmiş.
(Yani, kişi Arif mi?)
Her kişi değil, her yaratılan.
Çiçeğe çiçekliğini sen öğretemezsin,
o bilgi onda mevcuttur.
 Sen, onun bilgisine hizmet edebilirsin ancak.
YUNUS bunu öğrendi de gerçeğe döndü.
Kulda da kul olma bilgisi mevcuttur,
ne var ki o bilgiyi soymak gereklidir.”
dedi, YUNUS’um


Her varolan O’nundur,
var ettiği senindir;
varlığında bilenden olursan,
olan her gün senindir.


serçe ile şahinin farkı,
sadece beden yapısındadır.
SARI ANA


“...her yaratılmışı yerinde koy, gezsin,
sevgisini dilediğince paylaşsın.”
dedi, YUNUS’um


“...Hiçbir var edilmiş,
yararından zarara dönüşmez.”
dedi, PİR SULTAN ABDAL


YAHYA EFENDİ, ‘Her yaratılmışın,
birbirine hizmette kusuru olmasın.’
diye niyaz etti, selamladı.


“...Koyun kuzu meleşti,
‘Alacağın ben olayım, ben kulunda kalayım,
 RABB’ime kulu ile varayım.’ dedi de,
sevgisini tezgaha koydu.
(Bitki ve hayvanların varışı da,
insan aracılığı ile mi?)
EYVALLAH.”
dedi, MERYEM

Her yaratılmış,
kendi görevini icra edip giderler.
HACI BAYRAM    VEYSEL

‘Kainatın her bir konusunda,
ayrı görevli, görevini peyler;
sonra da, hizmetlerine paylar.’
HACI BAYRAM   VEYSEL


Var olmak, VAREDEN’in ESERİ’dir;
varlığını bilmek, sevginin beslediğidir.
YESEVİ


“...Çevremi bağladım,
Güneş’e baktım, davarı meraya saldım…
Meleşir giderler, ‘Sabır.’ der yemlerini yerler.”
dedi de, YESEVİ sözü aldı;
faydasız ot bitirmeyen RABB’ime
‘DOST’ dedi, daldı


Her yaratılmış, gücünce hizmet verir
PİR SULTAN ABDAL


Ne faydasız yaratılır,
ne de hizmet için bekletilir
YUNUS


“Çevrene her baktığın gününde,
DOST’una çerağı yaktığın yönünde;
bilen-bilmeyenle hemhal olursun,
her yaratılmışta RABB’imi bulursun.”
dedi, MEYDAN’ın sözcüsü YESEVİ