(Resim verildi) ‘Kimdir?’ dersiniz? OMAR HAYYAM.

“Şarap destiyi eskitmez, yıllarca da dursa.” (Resim verildi: ÖMER HAYYAM) Verileni bilmedin mi? HAYYAM. Kumun yolunu bildiği, kitabında yazılıdır. Kitabı, elinde gizlidir.

“Şarabı; dünyayı unutana, kainata bakana kadar içeyim, kendimden geçeyim.” 

SELAMİ HAZRETLERİ der ki: “Asmayı budayanlardan, HAYYAM örneğini sarhoş olanlardan. Bize bağı değil, şarabı gereklidir. Bırakın bağı, budayanların olsun, size şarabı sunsun. VEREN verdi diye, kuzuyu sevdik. Neden hırçın diye keçiyi yerdik? Onu kim verdi? Huylu, huyu ile değil, VEREN’den dolayı sevilmeli.”

“Ne içenin geçtiği, ne geçenin göçtüğü; kulun kaygusuna gelmesin. Gölgeyi seçmedi, gayretten şaşmadı, gönlünü bozmadı. Kayguya yer yok denilen, yersiz değil sunduğum.”

“Meyi içenden sorarsan, demesini bilmez, çünkü meyi bardakta seyretmez. Gözünü yumar, ‘İçeyim.’ der. Meyi sunandan sorarsan, anlatacağı çoktur. Çok dediği, HAK’tır.”

“Şarabı; dünyayı unutana, kainata bakana kadar içeyim, kendimden geçeyim.” 

“Dağ ile ovada açıldım, bağ ile şarapta seçildim.”
dedi HAYYAM söz aldı:

 “ ‘Şarabı içinden sorsan,
kendini geçene yaysan; ‘Ayyaş.’ diye anılırsın.’ dediler,
beni eleğe koyup elediler.
Kalanı kainata serptiler. ‘Ne güzel.’ dedim,
ben bana kaldım.” 

“Eyyam dedik, varlığımıza katana; HAYYAM dedik, yoğun gelen sevgimizi yutana. Meyhaneyi mesken diye tutanlar, bağda üzümü bulup kütüğünü atanlar, almaya yedeksiz gidip, aldığını yedeksiz satanlar; ne yönde buldu isek o yönde harcarız, HAYYAM adımız ile güne kadar koşarız. ‘Yerden göğe aşık olduk.’ dediysek te, elden ayaktan tutan ile dağları aşarız. Yarın bu günden sorulsa, gülerim; dündeki hal bu güne yorulsa, ağlarım; aldığım her damla ile gönlümü dağlarım, dünü günü geleni birbirine bağlarım. Aldığım her damlada, binlerce yorum oldu; bildiğim her anıda, güzeli cümleye, bana da zoru kaldı.” dedi, HAYYAM her gönülde gördüğü bir damla ayyaşa selam verdi. (HAK SOFRASI?) EYVALLAH. ‘HAYYAM, içer.’ dediler, seyrine nokta koydular. ‘Ben sarhoşum, sen değilsen.?’ dediği günde, kendinden kendine açtığı gönlünü cümle ile paylaştı. (Resim verildi: HAYYAM) “Destimde dolu olan, bana halimi bulduran, AŞK’ı ile gönlümü dolduran, KEVSER ŞARABI oldu, adım ayyaşa kaldı, HAYYAM gönlünü kainata saldı. Ne derlerse desinler, cümlesi HAYYAM’ı dost bilsinler.”