Ne genci kınayın, ne yaşlıyı.
Olaylara dürbünün uzak camıyla değil,
yakın camıyla bakın.
Uzak küçültür, yakın büyütür.
Unutulmasın çiçek bahçesinde,
diken de olur, ot da yürür.
Her kulun fikri alınsa,
yoluna konuysa,
‘Cümlenin.’ denilse,
söz zümreye verilmese;
aşılması güç gelmez.
Kırana kıran verilmez.
Ortaya post serilse, oturan belli olsa;
kimseye söz düşmez.
Postta oturan, her kula söz verse,
sözüne hürmet etse;
post layık görülür, ‘HAK KULU’dur.’ denilir.
‘Posta oturdum söz bende.
Yol veririm, kul görürüm;
kulluk etmeyeni, huzurdan çıkarırım.’ derse;
posta layık görülmez, öyle derviş sevilmez.
Yol, kulun; post, yolun; söz, cümlenindir.
Posta gelen söz vermezse, yolu kendi açar.
‘Yumuşak olunsa.’ denir,
ALLAH’la kul arasına girilir.
Gerçek olanı demek suç olursa,
gerçek zor ile söylenir.
Ne senin ne benim için dünya kurulmadı.
Cümle kullarınındır.


Kullara yazı verilse bile, post serilmez.
Post, her dünya devrinde bir kula verilir.
Onun için, ‘Bana da’ denmesi yersiz.


Unutmayın,
her yarattığı kula dosttur, hayvana posttur.


Ham meyveyi vermedik, kulda hamlık görmedik.
Çevre ne derse desin,
kimsenin sevgisine izinsiz postu sermedik.
İZİN elbet HAK’tandır!


“Ne gelenden ne gülenden,
ne de vardığını bilenden, kaygu almadık.
Yolu ile olduğuna, selama her vardığına,
gönülden katılırız, diz vurup otururuz.
Gönlünden atamadığın her konuyu,
sergiye koy sat.”
dedi, HACI BAYRAM yürüdü.
DOST ADI’na HACI BAYRAM,
post adına NUMAN’dır.
Hem postumuz gönülden alışır,
hem dostumuz bizimle oluşur.
Gayrıyı almazsan gönlüne,
sevgimiz nasıl kalışır?
“Sevdik cümleyi YARATAN ile,
yolunu kısaltıp uzatan ile.
Kaygu silelim, YUVAMIZ’ı kuşatan ile.”
dedi, HACI BAYRAM,
NUMAN adı ile yürüdü.


EYYÜB’üm sözü aldı:
“AKDEVE’yi aldık geldik,
selamı cümleye verdik,
her adımda sorduk;
‘Dostluk mu geçerlidir, postluk mu?’
Denildi ki; ‘Post çevreye,
DOST devreye yararlıdır.
ALLAH’ım, her devrede kararlıdır.
Postta daim kalırsan, zararlıdır’ ”
Devre, her an yenileme;
post, bilginin kalıplaşması…
ALLAH’ıma emanet olunuz.
Gönül erliği,
her an yenilenme ile gerçekleşir.


“Soydan gelse, DOST bilir;
gönlü dolsa, post bulur;
dağlara selam verse, seyrine cümle gelir.”
 dedi, PİR SULTAN ABDAL


‘Bir mendilim var ise,
somunuma yeterlidir.’ diyenin,
suyunu alması için destiye ihtiyacı vardır.
Destin elinde,
DOST’un dilinde,
postun halinde.


Yaratıldı isek, emeğimiz bizden olsun,
RABB’im emeğimize RAHMET’i ile gülsün.
DOST, birbirine el verenlere;
post; HAK yoluna gönül verenlere nasiptir!
YESEVİ   PİR SULTAN ABDAL