Suç, suçlunundur;
ne işletenin, ne dişletenin.
Suçun işlenmesi, zemine uymasıdır.
Neden her bitki her toprağa ekilmez?
Zemine uymaz da onun için.
Denmesin, ‘ALLAH’ım öyle yaratmış’.
Toprağı da YARATTI ama,
kul yarattığı gibi bırakmadı.
Su yolunu çevirdi, tarlasını suladı,
ekime hazırladı.
Kul için de öyledir.
Yanılmayın.
Elbet tarlanı deniz suyu ile sularsan,
ekimden ne beklersin?


Suç işleyenin de işletenin de suçu sabittir.
Ne var ki hatasını bilenin suçu sakıttır.
Karşımızda olanın hatasına bakıp,
‘Sebep oldu.’ demek;
senin suçunu hafifletmez, ağırlaştırır.
Çünkü suçuna ortak aranır.
Halbuki; ‘ALLAH’ım, hata benim.
YÜCELİĞİN’e sığındım,
AFFIN’ı diledim.’ dersen,
affa uğrayacağını bilesin.
Eğer ki, ‘ALLAH’ım hata ettim,
amma sebep olandan sor.’ dersen,
iki defa hata etmiş olursun, hatta üç.
Bir, hatam; iki, karşımdakine yük;
üç, ALLAH’ıma yol gösterme.
ALLAH’ım kim hatalı bilir.


Kul kulu nasıl suçlar, kul üstüne suç yükler?
ALLAH’ımın yarattığı, yaratıp gözettiği,
NURU ile bezettiği kuluna;
gözle, sözle suçu verirsin.
YARATAN görmez mi?
Düzenini kurmaz mı?


Celp edilen suçlu,
suçunu inkar ederse, hakikati kim bilir?
Elbet ALLAH’ım.
Hiçbir suç çözülmeden kalmaz.
Dünya çözgüsü değil elbet.
‘Verdiğim gitti, beni aldattı.’ dersen,
hakikaten aldanmış olursun.
Çünkü senden giden, senin değildir.
‘Benim kazancım, nasıl benim olmaz?’ dersen;
her kul yalnız kendi için değil, cümle için çalışır.
‘Kazancım.’ dediğin, gitti diye üzüldüğün;
senin değildir.
Bunu diyebildiğin gün;
hakikati bulmuş, huzuru almış olursun.


Ona de ki ‘Şeytan madem suçuna ortaktır,
neden sevabını da paylaşmazsın?’
Hatan oldu mu; şeytana uydum dersin,
sevabını kendine mal edersin.
Suç da sevap da, kulun sadece kendinindir.
Ne alınır, ne satılır, ne de paylaşılır.
OMAR


PİR SULTAN ABDAL söze geldi:
“Dayandığım güçte, uyandığım suçta,
RABB’imin ADI’nı andım,
‘ALLAH! ALLAH!’ dedim yandım.
Yanan nerde? Yakan kimde?
Silinen kinde, RABB’im her anım SEN’de.
Kum kinimi örttü de, aradım bulamadım,
‘Şükür ALLAH’ım!’ dedim.


“Yumuşak olmadıysam,
kendimi bilmediysem,
seni beni suçladığımdandır.”
dedi, PİR SULTAN ABDAL
halimden halini bulana selamını iletti.