Varışa, barış gerekti.


Savaş için değil, barış için çalışmalı.


Hoştur sohbete giriş,
CANAN için söyleyiş,
‘Aşığım’ deyip O’na yalvarış.
Dünyada cümle kullar mantığa koysun,
kaide olsun barış.


Sulhun olduğu yerde, dünya cennet görünür.
Harp olan yerde, cehennem yaşanır.


Varışa barış gerek, barışa yarış gerek.


‘Dünyada barış, ahirete varış.’ derim,
cümlenize duacı olurum.


‘Göçümüz varış mıdır?’ derseniz,
niyetiniz barış olsun derim.
Barışta bağış vardır,
bağışta siliş vardır,
silişte biliş vardır,
bilişte görüş vardır.
Gör neyi dilersen,
sev neyi görürsen.
Sevgide dileyiş vardır.


HAZRETİ OMAR der ki:
“Savaşı sulhu temin için düşün ki,
muvaffak olasın.”


Gel Dostluğu kuralım,
önce kendimizle barışık kalalım
HAMZA DOST


SARI SALTUK der ki:
“Girdiğin her savaşın
bil ki sonu barıştır...”


“O’ndan geldik,
O’nun ile bulduk,
O’nun ile varacağız,
her gelene bildiğini soracağız;
‘Sen, senin ile barışık mısın?
Sen, cümle ile karışık mısın?’
Diyeceksin ki;
‘Ben bendeki gerçeği buldum,
ben cümle ile BİR’liği kurdum,
gönül bahçemde Sevgiliyi gördüm.’
‘ALLAH! EYVALLAH!’ diyelim,
gönüllerde güzelleri selamlayalım.”
dediler, HACI BEKTAŞ ile
PİR SULTAN ABDAL selamladılar.


“Gönül-akıl-mantık sende de bende de var;
ne var ki, kiminde sınırsız, kiminde dar.
Açıp-geçelim,
bin bir çiçekten aldığımız ile dileyene taç örelim;
DOST olalım, DOST kalalım,
önce gönlümüz ile barışıklığı kuralım!”
dedi, KAYGUSUZ selamladı.