akım yoluyla beslenen fikirler,
beden yapısında yerini bulur.


Benim fikrimin yayılması yüzyıllardır sürülür,
fikirlerim sevilir.
Ne var ki, dünden güne fikrim değişik değil,
değişik olan dilimdir.
Günde, çözülmeyeni çözüp de vermek,
kula yardımcı olmaktır gayem.
Gayeler bir olunca, kul yola eğilince;
elbet yazmak vazifemdir.
Hiç düşünmedim, günümde de bu gün de,
fikrimin yayılmasını.
Yalnız fikirden akıla gelen;
ALLAH’ımın YOLU’na hizmet.
ALLAH’ımın VARLIĞI’nı ispata giden yobaza tokat. ALLAH’ımın VARLIĞI’nı ispat, kula düşmez.
O KENDİ’ni bildirir.
Kulun vazifesi, O'na layık olmaktır.
İdrak edenin vazifesi, uyuyanı uyandırmaktır.
Ben bu gayeye hizmet için vazife aldım,
kendimi tanıtmak için değil.


...her fikre hürmet edilsin.
‘Uyulsun.’ demedim.


Semer, ata da merkebe de vurulur.
Ne var ki atta başka, merkepte başka değer bulur. Düşündüğünde bulacağın, kendi fikrindir.
Sergi misali, birçok fikri alırsın.
Beğendiğin gene kendi fikrin olur.
Çünkü mantığın, onda son bulur.


Küflenmiş fikirleri silelim.


Akıl ALLAH’ımdan, fikir kullarındandır.
Fikirden maksat, yumuşaklıktır;
yumuşaklıktan maksat, olaylara uymaktır;
ALLAH’ımın verdiği aklı, yerinde kullanmaktır.


Yenilmek, meydan savaşına mahsus değildir.
Fikir savaşı da kulun yeteneğine bağlıdır.


Sevmeyi dilediğimiz kimdir? Şekil değil.
Sevmek dilenmez, sevilir.
Seveceğini aramak hayal etmektir.
Hayalinde olanı değil,
gözünde kulağında, teninde yönünde ne varsa sev. ‘Ayağım götürmez, dilim bitirmez’ dersen;
olduğun yeri düşün, orada olanı sev.
‘Hata bulmayım mı, ikaz etmeyim mi?’ dersiniz.
Hata, şekilde bulunmaz;
fikir de değil.
(Hata fikirde mi vardır?) EYVALLAH.
Şekil YARATAN’da, fikir yaratılanda.
Yaratılan her an hataya düşebilir,
YARATAN asla.
Güzellik; fikir yorumunda dahi kırmadan,
kırılmadan söze girebilmededir;
överek düzeni gösterebilmededir.


(Seni Anıtkabir'de görür müyüm?) Hayır.
Görmekten ziyade, fikirlerde buluş arayalım.
Görmek değil, fikirlerde buluş kazandırır.
Görmek dilemek satıhta kalmaktır.
Öze inmek öz manayı bilmek,
gerçekte ölçüyü bulmaktır.
KUMANDAN


Olumsuzluk, fikirde değil, zikirdedir.
Daha önce verdik, okuyandan olasın,
fikirleri yorumdan ayırasın.
Çok fikir katılırsa, karışık gelir, okuyanı sıkar.
Çok fikir denilen, çeşitli yapıların sorununa eğilende; yorgun gözün yılgın bilgisi kalır.
Dengeyi kurmayı dilersen, eleştirici değil, yaklaştırıcı olasın. Çeşitli fikirlerde olumsuzluk,
çeşitli görüşte yorumsuzluk olur.
Onun için, yapıcı eleştiri gereklidir, yıkıcı değil.


Gün günü doğurur, gün günü iğirir.
Yorumda kendini suçlu sayarsan, dağılan denilir.
Fikir dağınıklığı, olaylara dağınıklık getirir.


Düzenini, bilgisinde BİR’lemiş;
kimi suda, kimi alevde gürlemiş;
her bir yarattığını ‘BULSUN!’ diye zorlamış.
Bildiğin, gönüldedir; bulduğun, aklında;
gördüğün fikrinde; sevdiğin, zikrinde.
‘Önce zikir, sonra fikir!’ derlerse, de ki;
‘Önce zikir, körlükten; sonra zikir, BİR’liktendir!’
(Efendim, hakikatten şeraite dönüş müdür?)
Hakikat, meyhaneye girmez!
Meyhaneye akıl ile girersin,
fikir ile çıkarsın.
Fikir; mantıktır.


 Ağ ördük, sultana yakışsın diye,
seven-sevgili ile bakışsın diye,
'DOST' diyenler bilmeyenle takışsın diye,
fikirler birbirine çakışsın diye.
PİR SULTAN ABDAL