YUŞA ALEYHİSSELAM,
NUH ALEYHİSSELAM’ın oğludur.
NUH'un niyeti, kulun diyetidir.
NUH HAZRETLERİ.
Kendi havasına girdi duasına daldı,
ALLAH’ından emanetlerini diledi,
ALLAH’ına duası oldu.
Tufanın felaketinden ALLAH’ına sığındı,
ALLAH’ı ona emanetlerini verdi, koruyucu oldu.
MEYMUYAN, ULULAR’ın ULU’su.
Testiyi dolduran, yumuşak yol verir, mümin kulu eğitir.
Sedef kakmalı masayı bulsa, kendini ALLAH’ın YÜCELİĞİ’ne bırakır.
Sedefin diyeti, ULU’nun niyetini bozmaz.
Çünkü alıcı gözle bakmaz, niyazını sedef için yapmaz.
Niyetini kendinden ziyade, dünyalı kula verir.
Yumuşak yolun, MEYMUYAN ULU’sudur.
ULULAR’ın ULU’su, HAZRETİ NUH ALEYHİSSELAM.
Karada, aklı suda, sudan gelende.
Balığı görürü, karada düşünür,
“Elimi uzatsam, tutabilsem.” der dua eder.
Yağ yayıkta, HAZRETİ NUH kayıkta.
Yuvarladı götürdü, sel getirdi bitirdi.
Yağan rahmet, kulu zahmetten korudu.
‘Ne demektir?’ denilir, sözün özü sorulur.
Kulun zahmeti nedir? Taşıdığı yük.
Taşıdığı yük nedir? (Kulun hata ve günahları)
Sel; hataları günahları götürdü, sevapları getirdi.
Selamım ALLAH ADINA olsun,
cümlenizi HAKK’ın MURADI sarsın,
KABE gönülleriniz olsun.
Oymayı eline alan, tahtayı biçimine koyan,
sesten-sözden geçip, hal ile uyan.
Olmuyor denileni, oldurmaya çalışan.
Yaptığını, cümle için bölüşen NUH ALEYHİSSELAM
Yerin-yerlisi, kulun derlisi sevilir.
Dumana yol veren; beşikte olsa da, olanı olmayana katar. Gelen-gelmeyeni sormaz, sormazsa gelmeyenin halini bilmez;
su kainatı sarsa, haberi olmaz.
“Ayağında bulmadığın, elini sürmediğin;
senin olmasa da, olan kulunundur.”
NUH’un sözünde görülen, kaderine örülendir.
Kaderi, kendisi ile olanlara bölünendir.
(KUR’AN-I KERİM mealinde,
HAZRETİ NUH’un bin yıl yaşadığı yazılı olduğu bilinir?)
Yılın uzununa değil, ömrün uzununa bakınız.
Yerini öyle bilesin; o’nun misali, paylaştıklarında göresin.
Gedik açtı, dağdan geçti, gemide her aranılanı seçti.
Gemi dosta, NUH posta yer bulur
Eşyanın dili, kulunun hali ile eşittir.
Dost, dediğin, dost, sevdiğin gibidir
'Gemiyi aşmaya, deryayı dolaşmaya.' dedi,
kainatta cümleyi dağdan geldiğine inandırdı.
'Dağdan gelen nedir?' denir. Gemiden söz edilir.
“Selden adım anılır." dedi, NUH cümlenizi selamladı.
NUH’un verdiğini, MUSA’nın gördüğünü,
İSA’nın gerdiğini bilendeniz,
İBRAHİM ile YAKUP’a verendeniz,
cümle alem ile BİR’liği kurandanız.
‘ ‘Nehirler taşmasın, bendini aşmasın!’ dendiği günde;
yalnızlık, sana mesken olsun!’ dediler,
adına MEYDAN KARARI aldılar.
‘Ne derlerse desinler,
RABB’im ile arama girmesinler!’ dedim,
aldığım EMRE uydum, ben yeniden doğdum,
dağdan dağa geldim.
Onun için, RAB ADI’na attığınız her adımda
sadece EMRE uyunuz,
kim ne derse desin kayguyu siliniz!
Biliniz ki, RAB, kulunun her gününde vardır,
her yönünde vardır.
Kuldan kula kötü gelmez,
yoldan yola sevgisini bilen yorumu bölmez!
‘Bu gün varım, yarın da olacağım!’ deyiniz!
