Kul af dilesin, ahını aldığı kul affetsin.


Borcum ALLAH’ıma bitmez, kul olsa affetmez.
YÜCE’nin AFFI da yüce olur.
YUNUS


Af, büyüklüktür.
Suyunu almayandan ne gelir?
ALLAH’ım AF ETSİN.
Sakın ‘Kötü’ deme, beddua etme.
Etme, ALLAH'ıma güç gelir.
Çünkü ALLAH'ım yapılanı görür, cezasını verir.


Kul hatasız olmaz,
Gönül kırmazsan, doğrudan şaşmazsan;
affedilirsin.


Denmesin 'Günahım affedilmez'
ALLAH'ımın yolunu kendine yön eden,
aftan şüphe etmesin.


Kulun yaratılışı, dünyaya değil kâinata eşit.
Neden mi?
Kâinat ne için yaratıldı? Kul için.
Kuluna bunca nimet veren ALLAH’ım,
AFFI’nı esirger mi?


Hatasını bilen, affını imzalar.
OMAR


Altın paslanmaz çamurda bile.
Suya tutarsın, elle ovarsın arınır.
Altın altınlığından kaybetmez.
Kul 'Hata ettim' diye yerinmesin.
Elbet ALLAH'ımdan af dileyenin,
affına emir olunur nuruyla paklanılır.
Kulun gönlü hoş olsun,
af dilediğini bir daha yapmasın.
Dedim nurlanır diye.
Nuruna gölge düşürürsün.


Daha önce dedim, dualar çeşitli olur;
göçenlere duacı olursun, hataların için af dilersin.
Affını defterinden silinsin diye duacı olursan,
kendini aldatmış olursun.
Canı gönülden af dilersen, tekrarından sakınırsan;
elbet affa uğrar.
ALLAH’ımın en büyük VASFI’dır, AFFEDİCİLİĞİ.


ALLAH’ımdan elek dilersin, kumunu elersin. Sonra yine birbirine karıştırırsan, elediğinin faydası nedir? Af dilemek aynı. Affın, tövbeye uyduğu bilinir. Af dilerken, hatanı bildiğin için dilersen; aynı hataya düşmek, ALLAH’ımı uzak bilmektir. Kum, kulun amelidir; elek, ayırması. İyi ile hatayı, mantık ayırır.


Kuldan gelen hata ne kadar büyük olsa da,
ALLAH'ımın affından büyük değildir.
Yeter ki kul hakkı kulu tutmasın.


ALLAH'ım!
Ne günah işlesem, SEN'in AFFIN'dan büyük değildir.
MUHİDDİN ARABİ


Küçükte hatayı hoş görürsen,
ona affı öğretmiş olursun.


Bin defa tövbe etsen,
kalbini kırdığın affetmezse, sevabına yazılmaz.


Her halden her hatadan AFFI'nı dileyelim.
Diyelim ki; YARATAN bilir, yaratılan affetsin.
Çünkü hatamız yaratılanadır, YARATAN'a değil.


‘Affın yücesi, SEN’dedir RABB’im.’ diyelim,
asla küslüğe girmeyelim!
Küs kalana diyelim ki;
‘Affı yüce RABB’imden büyük müsün ki,
asla affetmem dersin, ALLAH’ım ile yarışa girersin?’
Senin benim ne hatalarımızı affeden RABB’im,
DOST’luk ile hoşnut kalan RABB’im;
bu günde, bu gecede, her günde, her gecede,
affedici olanları sever, yüceltir.
MUHİDDİN ARABİ