Meyhane olsa, saki gelse, şarap verse;
‘Yerim yedi kat yüceye olsun’ derim,
şarabı nefessiz içerim.
Al kanım damarda,
dumanım civarda oldukça;
bana zorluk verir,
al kanımı kirletir.


Kan denir, damar açılır;
hani kanın ölçüsünü bulan var mı?


CAN’ım CANAN’ıma,
kanım bedenime gereklidir.


Seymenin kanında, koruyucu varlık mı var?
Her kulun kanı, kendi seymenidir.


Damarına akan kanı,
dünya bilginle yapabilir misin?


her yaratılan sevilir elbet,
ne var ki kul ayrımı olur.
Bunun oluşu ALLAH’ımın VERGİSİ’dir.
Ayrım şöyledir:
CAN yakınlığı cümleye,
kan yakınlığı akrabaya,
beden yakınlığı eşe.


Her bedende kan dolanır.
Ne var ki, her dolanan kan
kulun muradına uymaz.
Mümin olan bilir; kan, ben suyudur.
Ben suyu nedir?
Can suyu değil mi?


Dünyada tekamül, üç yöndedir.
Kanda, CAN’da, tende.
RUH’un tekamülü geliştedir,
HAKK’ın ‘OL!’ dediği anda oluştadır.
Ten silinir, kan bölünür, CAN bilinirse;
tekamüle vardığı görülür.


‘Sahibim’ dediğin, ne canındır, ne kanın.
Unutma, kainata yazıldı, bozulmaz kanun.
ALİ


Damarda akan kanda,
candan gelen görülür.
MERYEM


Can, can ile oluşur;
can, kan ile gelişir.


Kanda gizlenen bedenin yapısıdır.
MERYEM


Damarda akan değil, dolaşan vardır.
Yerini bilir, her an yenilenir.


candan değil kandansın.
ALİ


gönülde olan ile kanda olanı ayırsın!


(Taşın da kanı mı var, bu anlama mı geliyor?)
"...Kanın da taşı var, taşın da kanı var,
her kulun zannı var.”
dedi, PİR SULTAN ABDAL


“Her taşı ele aldım, aldım da şaştım kaldım;
birbirine vurursam kırılır, kuma atarsam gömülür.
YUNUS ile MEVLANA, HAK sohbetine sarılır;
her gelen ‘ALLAH!’ der, gönülden katılır.
Bilenin, bilmediği hali taştandır!
Her zerresini birbirinden ayırırsan,
malzemesinin BİR olduğunu görürsün.
Kement attığın olayda,
‘Arayım?’ diye çıktığın dolayda;
her bir zerrenin senden sana geldiğini bilseydin,
baştan sonu görseydin,
kan ile taşın ayrısı olmadığına şahit olurdun.
(Yani hepsi hidrojen atomu değil mi EFENDİM?) EYVALLAH!"
dedi, PİR SULTAN ABDAL

(Algı vergiyi kan mı sağlıyor bize?)
Komşunun komşuya ilettiği sözüdür;
aşığın aşığa dinlettiği, sazıdır;
muhabbet, cümle alemin hazzıdır.
Kan; bilgini, sevgini besler.
Dost, evini diri tutar.