Dünya miraç değil beden miraca çıkmaz,
gönlünü hazırla.
Beden kafes.
Kuş kafesle uçar mı?


‘Miraç’ dendi güne bağlandı;
günün öneminden değil olayın önemindendir,
günü büyük gösterir.


(PEYGAMBER EFENDİMİZ ve BURAK hakkında)
Gelen YÜCE’den temsilci.
Bedene sahip olduğu için,
çıkışa öyle bir yardımcı gerekli idi.
Anlatalım.
Günde alemin görüntüsünü alabilmek için,
bedenden ayrı kalmak gerekir.
Ne var ki bedenden,
kendi halinde tam bir ayrılık olamaz.
Onun için elinden, birinin tutması gereklidir.
Yani daha kuvvetli bir güç.
ALLAH’ım BURAK’ı onun için gönderdi.
Ancak BURAK’tan kuvvet alınca,
bedeni tamamen terk edebildi.
Çünkü bedenin hesabı dürülmeden,
CAN’ı bırakmaz.
CAN’ımı RUH’um ile besledim.
Bedeni ayır.


KEVSER’in verildiği,
‘RESULÜN’ denildiği gün;
MİRAÇ günü idi.
O gün RESULÜ’ne sunuldu.
KEVSER’i okuyan,
RESULÜ’ne tabi olandır,
ALLAH’ımın VERDİĞİ’ni,
RESULÜ’nden dileyendir.
Niyazında bulacaksın,
içmiş kadar olacaksın.
Gökyüzü yedi kat,
kainat onsekizbin perde.
Her kulun gücünde o’nu bilelim.
Onda ALLAH’ımın TECELLİSİ’ni görelim.
KEVSER SURESİ’nin elden ele değil,
doğrudan RESULÜ’ne sunulduğu bilinsin.
Her verilen, MELEĞİ eli ile geldi.
KEVSER SURESİ doğrusuna verdi.


sarhoş kim olursa, o döner.
Her kul ölçüsünce miraçtadır.
Ağaçlar dahi, ölçüsünce YÜCE’ye uzar.


Ağacın kula vereceği gölgesidir.
Miracı’nda verdiği, ‘Kulumun niyazı’ dediği,
ibadeti ölçüye vurduğu günlere geldik.


MİRAC’ın oluşu, gönüllerin doluşudur.
Olan gönlün, SAHİBİ’ni buluşudur.


‘MİRAÇ nedir?’ diyene de ki;
‘Sözü sil, ÖZ’ü bul!’


RESULÜ'nün gidişi,
HAK ile buluşuşu.
Gidenin kendine değil,
ümmetinin yerinedir,
ümmetinin yönünedir.
Gidenin, yeri yönü belli.
Her kulu olunca o'nunla halli,
elbet selam alacak,
'ALLAH'ım, layık mıyım?' diyecek.
Her kul layık olduğunu bulur, görür.
OSMAN


Oluşun gerçeği;
niyaz ile zerrelerin anda burda,
anda orda oluştuğu,
iki alem yaratılanı ile buluştuğu açıktır.
(Son yazdıklarınızın MİRAC ile mi ilgisi var?)
EYVALLAH!
MİRAC'ın oluşunu,
her zerrenin niyaz ile uçuşunu açıklar.
Uçmaktan maksat, yükseliş.


"...Demde BİR'liği bulalım,
demde sevgiyi yayalım,
öylece niyaza duralım,
öylece gönül miracımıza varalım."
dedi, ALİ


 Gökten çağırdılar cümle alemi.
'OL, GEL!' dediler.
Geleni aldılar.
'Cümle sevsin' dediler.


"Göklerin açıldığı,
aymayı bilenlerin
her kapıda
kendini araması gerektiği gecedir."
RESULÜ gecenin özünü verdi.


‘Hazırım!’ demek için;
her zerrende nefis kırıntısını silmen,
kendin ile kainattaki
her zerreyi bilmen gereklidir.
MİRAC’ında RESULÜ’ne,
hazırlığı hakkında sorulduğunda;
‘Gayretteyim ALLAH’ım!’ denilmiştir.
Hayrete gelmeden, gayret olmaz!”
dedi, ALİ cümlenize
RESULÜ’nün halinden bulmanızı niyaz etti.


Miracımız gönüllerde.


Seyrine vardığımız her olay,
MİRAÇ’ımızdır,
dünyada nefsimiz kiracımızdır.
BAYRAM


Miracın oldurduğu,
gerçeği buldurduğu,
dünya gününde ayrı-ayrı olan zerreler,
SAMANYOLU’na gelenlerde
birbiri ile bütünler.