‘Kazandı.’ denilir, kul adı söylenir,
ALLAH’ımın VERİŞİ unutulur.


Seyit neden savaşır?
Hakkını korumak için.
Kime korur, kuldan ona ne gelir?
Savaş soruldu, ‘Hak mıdır?’ denildi.
Savaş; bir kulun niyetiyle değil,
niyetin bozukluğundan olur.
ALLAH’ım sebep yaratır,
kulla kulu yanıltırsa;
yol savaşa açılır.
‘Hak mıdır?’ dersen,
şeriatın emrettiği olur.
Elbet ALLAH’ımın EMRİ’dir.


Harp kanun dinlemez.
Harp; eğer vatan müdafaası ise,
koruyucusu şehit olur.
Saldıran, şehit olmaz.


Merdane savaşan, merdane kazanır;
sert savaşan, kendi de kırılır, kıranı da kırar.
Merdane savaşmadır karar.
Güç olan, mertlik değil sertliktir.
Mertliğin kararı, sertliğin zararıdır.
‘Güç gelen neden?’ derseniz;
için kaynarken ‘Hayır,
nefsime değil mantığıma uyacağım.’ dersen;
ilk savaşı kendi nefsinde,
dış savaşı cemiyet içinde kazanırsın.
Yoksa aklına geldiği gibi,
nefsine kapılıp savaşa katılırsan;
kaybedersin,
sertliğin cezasını görürsün.


Okumayı dilemek güzel,
eğer faydalı olmayı düşünürsen.
 Omuza yük koyabilir misin?
Cümlenin yüküne yardımcı olabilir misin?
Ayağını cümle için atabilir misin?
Adını değil, yurdunu düşünebilir misin?
O zaman ‘Cümle için yaşadım.’ diyebilirsin.
Her kul, ‘Cümle’ dese; zaten harp olmaz,
kimse kimseyi vurmaz.
‘ALLAH’ım YARATTI’ dense,
kuluna kurşun atılmaz


Savaş için değil, barış için çalışmalı.


Sulhun olduğu yerde, dünya cennet görünür.
Harp olan yerde, cehennem yaşanır.


Savaşın güdücüsü mümin ise,
kaybetmesinden korkmayın.
Çünkü savaşı ALLAH’ım ADINA açar,
hak olmayandan kaçar.
Buğday tarlasında ekmeden,
çıkan otu aralamazsan;
buğdayı da körletir.
Mümin kul ile yobazı ayırmazsan;
‘Yolcu olayım’ diyenin yolunu kapatır.
YUNUS


Cenk edilen meydanda iki hasım görülür.
Cengi kazanana kahraman denilir,
neden kaybedene denmez?
Cenk eden kahramandır.
Eğer HAK YOLU’nda isen,
varsın mağlup olsun;
mağlubiyetinin hikmeti vardır.


HAZRETİ OMAR der ki:
“Savaşı sulhu temin için düşün ki,
muvaffak olasın.”


Cephede savaşana, kalkansız gidilmez;
savaşı bırakana, silah çekilmez.


Savaşın olmadığı yerde,
sulhu görebilir misin?
Bedendeki ateşi,
savaşmadan yenebilir misin?
Nefsine hangi silahı kullanırsın? 
Savaştan beklemeyen,
sulha yaprak eklemeyendir.
Ne var ki savaş,
isyan edene olsun,
isyanı durdurulsun.


OSMAN der ki:
“Silahı ele aldıkta;
kalkanı bırakma, miğferi atma.
‘Silahına mı güvendin?’ diyene de ki;
 ‘Silahına denk geldim,
sırtımı YÜCE’ye dayadım.
Vurursan O’ndandır,
O’ndan olan yazılandandır.”


OSMAN der ki:
“Cenk, denk iledir dedik;
görgüyü önünüze serdik.”


YUNUS’um der ki:
“Kul kula dövüşte.
HAK çatana değil,
çatılana YARDIMCI’dır.”


Kaçanı kovalamak,
 yerden yoldan yoksun olanındır.
OMAR der ki:
“Savaşın yargısı mağlubiyette olur,
şarkısı kazanınca söylenir.
Öyle oldukta; ne kaybeden,
ne kazanan yoruma girmez.
Sadece savaşın gayesi bilinmeli,
yolunda sohbeti olmalı...”