Kulun yarattığı değil, ALLAH’ın yarattığı gider güzel.
Giden yok; dünya bir alem, alemler aynı.


Gönül yolu uyanlar, mertebesi bir olanlar buluşur.


Annenin duasını, duasına gayesini de dile.
Duasını al ki gülesin, iki alemde olasın.


Minarenin mimarı kul. Namenin sahibi kul.
Alemlerin SAHİBİ YÜCE TANRI.


İki alemin sırrını verdim daha önce; hayal ve hakikat. Hayalde ne kadar açmaya çalışsan,
o kadar derine gidersin, içinden çıkamazsın.


Alemlerin oluşu ayrılışı yok, birbirini sarar.


ALLAH’ımın ayırdığı iki alemi,
ille ‘Ben göreyim’ dersen,
ALLAH’ımın işine karışmış olursun.
ALLAH’ımın verdiğine boyun eğmeli.


İki alem sorulur.
Bilir misiniz, her an kucaklaşılır.
Deniz gök misali. Denize varırsın, elini verirsin.
Gökyüzüne varamazsın, sonu nerde bilemezsin,
amma ‘Görürüm’ dersin.
Gördüğün nedir?
Yıldızlara varır mısın, ellerinle derer misin,
kul önüne serer misin?


Kendini bulan, dünyada kalmaz;
dünyada iken, bulduğunu bilmez.
Her kul VELİ olmaz elbet.
Her EREN, ALLAH’ımı bulandır,
ne var ki göçtüğü an bilendir.
Öbür alem, yalnız VELİLER’in,
o da en son demlerinde gördükleridir.
ERENLER, VELİ değildir.
VELİ, hem ilmi, hem ulmu olanlar.
ERENLER, güzel ahlakları ile bulanlardır.


senin gördüğünün olduğunu sanma.
Senin gördüğün, şahit olduğun;
sadece ONSEKİZBİN ALEM’in bir perdesidir,
eğer o perdeye layık isen.
YUNUS


ALEMLER gönüldedir.
Gönüller hep BİR O’ndadır.


Onsekizbin alem derken, beyninin kaç bölümünü açtın? Gördüğün yıldızları, hangi ölçünle aldın?
Alemlerin ölçüsü, sende ne ayardadır?
Önce kainata, gözünüz ayarında ölçü vurmayınız.
Sen, gördüğün çözdüğün ilmin içinde mi aradın
onsekizbin alemi?
Senin gördüğün, sayısına düştüğün;
alemlerin teki içinde dahi değil.
Dünyanın kainattaki yerini, sadece nokta dersek;
kendi yerini ara derim sana.


EZEL ALEMİ, her türlü cezadan masundur.


Güzel, en güzel, sen güzel, ben güzel.
Ne var ki, o en güzel.
İki alemin biri, cümlenin PİRİ, HAKK’ın HABİBİ.
Şefaati üzerinizde olsun;
müslim, gayrimüslim kundağında sarılsın.


Dünya döndükçe, kulu yandıkça;
sudan gelene uyulur, iki alem birbirine bağlanır.


Alemin varlığı gönül boyutunda kalmaz.
‘Ne demek?’ dendi?
Kul gönlüne ölçü vurur, var olanı sevgisi ile alır.
Kulun kendince gönül boyutudur.
Aslında ölçü dünya halidir.
ALİ


İlim, bilmeye değil çözmeye gereklidir.
Ne var ki, verilen kadar.
‘Yedi yerde bilindim, yedi sohbette bulundum’ diyen ‘Onsekizbin Alem’in kaçta kaçını bilmiş olur?


DÖRT KİTAB'ı bilelim, 'BİR ALEM'dir.' diyelim;
dört mevsimde bulalım, her hale öylece uyalım.
Kaş göz, her kulun kendi aleminin parçasıdır.
Yaratılan her varlık, kendi çapında bir alemdir.
MERYEM


Gelen giden oluşur, ALEM bizde gelişir


‘Renksiz alem nedir?’ dendi:
Dünyayı kendi gözüne kendi sözüne uydurayım diyenin, göçünde vardığı ilk merhale.


Dünya kulun kursudur.
Hiç dilenmeyen renksiz alem, örsüdür.

RUH, senliği benliği siler.
RUH aleminde kadın erkek yoktur.