

O’nu bulduğum an, kendimi de buldum, kendimde O’nu bildim.

ALLAH’ımın GÖLGESİ,
üzerinize olsun. Amin

O da
güzelliğin esiridir.
Güzelliğin kaybına dayanamaz.

MEVLÂNA’yım ben!
Namaz ile değil, niyaz ile varılır;
kem söz ile değil, açık
gönülle bulunur.

Elbet her başladığın O’nun ADINA
oldukta,
selameti bulmuş olursun.

Günde değil, göçte
yaşamak başlar.
Günde ancak imtihan vardır.
Göçte yaşaman için, imtihanı
vermen gereklidir.
Çünkü O’nsuz yaşanmaz.
O’nu dünyada bırakırsan, buraya O’nsuz
gelirsin.
O kimdir?
ALLAH’ım.
Dünyada O’nu bırakmak nedir?
Dünyayı sevmen için,
O’nu içinden çıkarman gerekir.
Çünkü bir gönülde iki AŞK olamaz.
Dünyayı O’ndan
diye seversen,
AŞK’ını kuvvetlendirmiş, O’nu dünyada bilmiş
olursun.
‘Dünyaya geldim, nasibimi O’ndan yedim.’ dersin.
Yarını
düşünürsen, O’ndan şüphe edersin.

Gidiş, tek bir noktadır; varış, sadece O’nadır.
‘Döndüm.’
deyip kendini O’na varmış gören nice kullar;
ya sel ile, ya yel ile, kaybolur
gider.

Sabrını inkar
eden kul aradım, bulamadım.
ALLAH’ımdan, SABIR ADI’na geldim.

MEVLÂNA’yım ben!
YÜCE’nin ADI’na geldim, cümlenizi selamladım.

Gelenin varlığı, şüphenize yer vermesin.
Cümle ile anılan, ‘ALLAHU
EKBER.’ denilen yerde;
kuldan gayrısı olmaz, dünya kuluna ALLAH’ım,
kötü telkin
vereni GÖNDERMEZ.

Yumuşak yol; dilemekle değil,
ALLAH’ım ADINA sevmekle
bulunur.

Neden EVLİYA sırrını açtıkta yok olur?
Yaptığı
da EMR-Ü İLAHİ iledir.
ALLAH’ım onu, tapılmaktan kurtarır.
ALLAH’ım
onu kuluna bildirir.
EMRİ’ni onda oldurur, ve göçünü anda gösterir.

Sizlere, gönüllerinizde daima sorgu halini alan bir merakınızı açayım.
(Niçin sizin aleminizde gece
ve gündüz yoktur?)
Gece ve gündüz, dünyaya mahsustur kainata değil.
Dünya kendi gölgesinden gölgeyi bulur.
Kainatın gölgesi yoktur.
Kainat
ışığını güneşten değil, YÜCE’den alır,
O’nun NURU ile aydınlanır.
Dünya
maddeyi, kainat manayı besler.
Kainat ALLAH’ımın “OL!” dediği, her YARATTIĞI’dır.
Madde olan her şeyde gölge mevcuttur.
Gölgesizlik manaya mahsustur.
Çünkü ALLAH’ımın
gölgesi yoktur.
O’nun sadece NURU vardır.

‘Yavrum.’ dersin, korumaya çalışırsın.
Unutulmasın ki, KORUYAN O’dur.
O AYIRMAZ,
O KAYIRMAZ.
VARLIĞI, her kulundadır.
|