Yumak muadildir hayata.


 ALLAH’ım öyle CÖMERT,
ALLAH’ım öyle YÜCE,
ALLAH’ımın kuluna SEVGİSİ o kadar çok ki;
 “KULLARIM AYRILMAZ, MAHRUM EDİLMEZ.” der. Cümlenize NURU’ndan,
yumağınıza CEMALİ’nden;
duanız kadar nasip verir.
Dileyen dilediği kadar nasip alır.


Yalandan yumak saran,
yumağını mümin kuldan saklar.
Doğru yoldan gidenin saklayacak nesi var?
Doğru yol, baştan sona açık.
Olumun, yumağını doğruya sarar.
Eğri yola gidene gönül yanar.


Kul yumağını,
gönül yumağına göre sarar.
OMAR

Yumak ince sarılır,
sabırla hayır görülür.


Gayeni yumağına uydur.


Yumağı gününe göre değil,
günü yumağa göre hazırlayın.


Kulluk, öğrenmektir.
Gaye yumak sarmak değil.
Yumak istesen-istemesen sarılır.
Ne var ki, yolunca sararsan,
düğümü kolay çözülür.


Yeşil rengin dengine, çiçeğin ahengine;
yolumuzca dalarız, yumağımızca çağlarız.


İman, su; yatağı, gönül.
Olsun da gönlüm temiz,
ibadetim yumağıma borç kalsın.


 Yolumuzda neler gördük,
ne dertlere gömüldük.
‘Kader.’ dedik büküldük.
ALLAH’ımın ULU kulları,
düğümsüz müdür yolları?
Yumağımın düğümünü
çözmekle bitiremedim.
 Demedim
 ‘Cezan mıdır kuluna ALLAH’ım?’.


Yumağın sarılışı, olayın görülüşü;
benden değil,
ALLAH’ımın VERGİSİ’ndendir.

MEYDAN’ın verdiği,
kulun güne kadar gördüğüdür.
Merdivenin verdiği, kulun vardığıdır,
varışa müjdecidir.
 ‘Gelme geriye.’ demem,
çünkü gidişin dönüşü olmaz.
Yumak, geriye sarılmaz ki.


Yumağına takılan,
ne senden ne ondan;
 kendi mantığını kullanmadığından.
Kaderi ALLAH’ım çizer,
amma mantık sende.


Dünyaya niçin geliriz?
Az zaman yumağın,
çok zaman RUH’undur.
Gönül gözü açılan fark eder.


SAHİB’i olandan dile, olanın hayrını;
SAHİB’i olandan dile, kulunun kayrını.
SAHİB’i olan; hayrını verir, kulunu kayırır.
Yumağın sargısına, olmamış yün katılmaz.


Yumağın dolanışı, sabır ile isabetli sarılır.
‘Acele olsun.’ diyenin, düğümü bol olur.


Kulun ardından pencere açmak,
 ileri-geri söz etmek yersizdir.
Huyunu yumağı ile ölçmek, kulu yanıltır.


Yumuşak yumak, sert şişe gelmez;
yumağın düğümü, üzüntü ile çözülmez.
Her yumak hayır diye sarılsa,
sabıra yer verilse;
düğümü kolay çözülür.

Aymayı bilenle,
yumağını yersiz saran;
elbet bir olmaz.
Suyun akışına desti koydun,
yumağını yumuşak sardın.
Üzüntü aldın,
dumanın yumağına sıkıntı verdi.
ALLAH’ıma havale et.


Yumak, dünya kuluna
‘Ömür.’ denen hengamedir.
Sabır ile çözersin,
‘Sonuna vardım.’ dersin.


Komşu gönlü alanın,
yolda kalana el verenin;
yumağı bizlerce çözülür.


Yumağı sarayım diyen,
 arasına düğüm bırakmaz.


Olumsuz yumağın düğümü çok olur.
Sabır, düğümün sayısını eksiltir.


KAYGUSUZ söze girdi:
"Yumağına söz etme.
Yudum-yudum aldığına, asla acı katma.
Günün verdiğine yersiz diye
gönülden şüphe tutma..."


Her kulun ömrü yumaktır.
Düğümsüz olmak dilenir.
Düğümü sabır ile çözersek;
gerçeğin vergisine,
YÜCE’nin YARGISI’na
hürmette kalırız.