HAY ‘da olan huyda verir,
neticede gününü geçirir.


‘Ah’ demeyiz, ‘HAY!’ deriz.
Yumuşak yol dileyen, ‘HAY ALLAH’ım!’ diyendir.
‘Cezadan uzak tut ALLAH’ım!’


(HAYYALESSELAH)
Selamımız kainata olsun,
cümlesine Şefaatçi RESULÜ gelsin.
Kainatın KURUCUSU, gönlünde olsun.
AŞKI bedeni yıkıp, gönlümü yaksın.
‘HAY’ ALLAH’ımın İSMİ CELİLİ.
ALLAH’ımın ADINA,
kainatın salahı.


 ‘Hey!’ diyen, ‘HAY!’ demesini öğrense;
dağarcığında altın bulundururdu.
Hey’de hakaret, HAY’da selamet vardır.


Huy ile gemiye yön veremezsin,
sadece ‘HAY!’ ile verirsin.


Andığınız, ‘ALLAH!’ diye yandığınız,
sakinin dahi olumunu hoş gördüğünüz günde;
cümleniz HAY VASFI’na nasiplenmiş olursunuz.
Manayı açmakta, umduğunu bulmak vardır.
HAY VASFI’nda kulunun gönlünü,
bedeninden sıyırmayı anlayalım.
‘Nasıl sıyrılır?’ derseniz;
bedene tabi olan CAN, manadan nasipsiz kalır.
Beden ile RUH’u birbirinden sıyırmak,
yani RUH’u canlı tutmak.
HACI BAYRAM


O’nun ile doluyuz.
O’nun HAY VASFI ile halliyiz.


“ ‘Ay!’ diyen yanılır,
‘HAY!’ diyen alınır,
‘HAK!’ diyen uyanır.
Uyansa-uyanmasa,
HAKK’ın dediği olur.”
dedi, YUNUS’um


‘HAY!’ ALLAH’ımın SIFATI’dır.
Ne var ki; bilip uyan, uyanıp görene;
‘ALLAH’ım.
Dirilik gönlümde olsun,
ölüyü benden alsın.’
diyene kadar.


‘HAY!’ dedik uyuyanın haline yandık.
‘Gün günü uykuda geçirir mi?’ dedik.


HAY, DİRİ'den gelir.
OLAN'ın OLDURAN'ın verdiğidir, elbet DİRİ'dir.
Dirilik, duruluktur.


'HAY!' gönlünün andı olsun, dilinin tespihi!
İSA


‘HAY!’ diyelim, öyle sözü alalım.
‘HAY’ da, doğduğumuzu bilelim.
YUNUS


'HAY!' diyelim, gönlümüzü diri tutalım.
'Gönül ölür mü?' denildi:
Demde yerini bilmiyen, uyuyandır.
Gönlünü uyutana, 'Ölgün' denilir.
YUNUS


ALİ “ ‘HAY’ ile hâl birlikte düzen verir;
kulu kendini öylece bulur.” dedi


‘HAY’ diyelim,
HAK ile diri kalalım.


Niyazımız, ALLAH’ıma sığınmak,
O’nun ile daim diri (HAY) kalmaktır.
Verdiğimiz niyaz odur.
Öyle ise, niyazımıza ALLAH’ım uydursun.
Diri kalmaktan maksat,
ölmemek değil;
bilgide, sevgide, görgüde diri kalmak.


‘HAY’ diyelim, gönülden diri olduğumuzu bilelim;
‘HAY’ diyelim, bildiğimiz gerçek ile kalalım.
‘HAY’ diyelim;
geçmiş gelecek,
gönülde ne varsa kalacak,
birbirine eklenecek.”
dedi, HACI BAYRAM


HAY dediysem, diriden;
huy dediysem, seriden düşünürüm
YUNUS


Duyandan sesi aldım, doyan ile sofraya geldim,
her kulunda gerçek NUR’unu buldum;
‘HAY’ dedim, her zerrem ile darlığı sildim;
GÖNÜL ERLERİ’ne her zerremin sırlarını bildirdim.


Yapraktan gelen sesi, günün yorumuna versin.
Alacağın, HAY sesidir.
Her yaprak HAY diye inler, HU diyeni dinler.
Bayram o gündür ki;
HAY denilen anda BİR’liği kurmak,
aykırı gelen her sesi kırmak…
Cümle yaratılmış, o gün, o an HAY der.
(Kadir gecesi?) EYVALLAH.


  ‘Hey.’ diye-diye geldik,
     gah ağladık, gah güldük;
     ‘HAY’ diye-diye bulduk,
     AŞK’ın sırrına erdik.


"...Meyhaneye ‘Hey!’ diye girdim,
 ‘HAY’ diye çıktım."
dedi, NİYAZİ


‘HAY’ diye girdiysek söze,
gönül bahçesinde gezilir.