‘Dinimizin emrettiği’ diyorlar.
Dinimizin doğruluğu, ALLAH'a bağlılığı.
Danışanın sorduğu; doğruluk, temiz duygular,
devamınca hiç bir mahsuru olmayan yaşamadır.
ALLAH kulları erkek-kadın yarattı, ayırmadı,
yaşamlarına daima beraber olmalarına yol verdi.
Kötü nesiller dejenere RUH’lu kullar,
çok kötü durumlar yarattılar.
Gününe göre haram yedi.
Kul, RUH’unu ayara alırsa, günahı olmaz.
Kadın ve erkek arkadaşlığı, umumi yerde,
güzel sohbetlere yararlı olur.
Kadının ağzı, gönlü, yolu temiz olunca,
yolu ALLAH'a varınca;
adının da arkadaşlığının da kıymeti büyük olur.
Erkek yolunda gidenin,
kadının daima hürmetkarı olmalıdır ve olur.  


Meclisimiz şen olsun.
‘MERYEM YUVA’ya gelsin’ denildi, dilendi anıldı.
“Geldim söze, durdum düze, baktım yüze.
‘Benzer’ diyene hak tanıdım.
MERYEM adım. ‘İSA’nın anası,
Hıristiyan ULU’su’ denirim, cümle kulları severim.
Yerimi yatışımı sorana, gelip ziyaret edene;
ya ben gitmez miyim?
Yerde değil gönüldeyim.
Dünya evim pek küçük gerçi, gönlüm cümleye yeter. Kendini seç, alnını aç, yalandan kaç.
Bu üçünü yaptığın an nasihate ne hacet?
‘MERYEM’ denildi ‘Piçi doğurdu’
Sana demedim. Günde diyene.
Günümde kötüden kaçtım, gönlümü ALLAH’ıma açtım.
“YA MERYEM, NURUM VERDİM SANA, DUANI ET BANA. KULDAN KORKUN OLMASIN, DÜNYA SENİ SARMASIN. EVLAT ETTİĞİN, HAYAT VERDİĞİM.”
İSA’nın doğuşu, MERYEM’in kurtuluşu,
Hıristiyanlığın kuruluşu.
Müslümanlık kuruldu, ‘En yüce din’ denildi.
Elbet ALLAH’ımın SEVGİLİ HABİBİ oldu,
Müslümanlığın kurucusu.
MERYEM kullardan kaçtı.
‘Neden?’ demeyin, fani olunca icapları görülür.
‘ALLAH korurdu kaçmasaydı’ derseniz;
ALLAH’ım, “BENİM KORUMAM ELBET VARDIR
AMA ÖNCE KUL SAKINMALI.” der.
Ateşe gidersen, ‘ALLAH beni korur’ dersen, yanılırsın. Mucize, bir maksat üzere olur, gösteriye yol vermez.” 


Dinimizin emirleri, ibadeti borç sayar.
Borcun ALLAH’ına.


Denir ki; ‘ ATATÜRK dinsizdir’
Sorarım dini bütün olana; Kuvvetini hangi kaynaktan alır? Hangi ‘Dinim bütün, imanım tam’ diyen çıktı ortaya?
Yalnız onun imanı tam ki;
yalnız ALLAH’ına güvendi, orduyu halktan topladı. Sorduğun da öyledir. Olay iki taraflı olur.
Bir taraf haklı, bir taraf haksızdır.
Sözü edilen kişi, HAK’tan ayrılmamak için;
geceleri uyanır, uykusunu feda eder,
manevi kuvvete dayanır, ALLAH’ına dua ederdi.
‘Yanlışlık yapmayım, hak olanı ezmeyim’ diye.
Elbet haksız olan ‘Kötü’ der. Kötülük iyilikten kolay yayılır. Yalnız sert mizaçlı olduğu için,
yanına varmaya derdini demeye çekinen çoktu.
Sertliğinde sebepsiz değildi.
Gülmek, suyunun akışından değil,
kötülükten kaçışından sıyırırdı onu.
Ne var ki, haklıyı ayırmak ona gülmek,
haksızı kul olarak ayırmaktı.
Onun için gülmez, kulu haklı da olsa haksızdan ayırmazdı. Verdiği ceza, men edilene konan ceza idi.


Müslümanlığı isimde aramayın, gönülde arayın.

Bu aleme her kul, Müslüman gelir.
Dünyaya gelen, Müslüman doğar.
Göçte de öyledir. Dedim, kul kula ölçü veremez. Bilemezsin gönülde taşıdığını.


şeriatın emrettiği olur.


Mümin olmak, ‘Müslüman doğdum’ demekle değildir. Hıristiyan olan, ALLAH’ımın kulu değil midir?
Uyarsa, gönlünü duyarsa, ‘Doğru olan budur’ derse;
ona ‘Mümin’ denir.
Müslümanlık gönüldedir.


Müslüman dini, mantık dini değil midir?


Din yolu, gönüldedir.

Müslümanlık, kalıpta değil gönüldedir.
ALLAH’ımın VARLIĞI’nı şekilsiz bilmek, gönülde görmek; O’ndan geleni, her hal ile kabul etmek.

Kul kötü olaya kulu karıştırır.
Halbuki kötü olay yoktur.
Her olayın bir sebebi vardır.
Her kötü denen olay, bir hayır kapısına açılır.
Bunu bilen, ALLAH’ımın VERDİĞİ’ni kayıtsız şartsız seven, her ‘Çirkin’ denende güzellik arayan;
Müslümandır.


NUMAN der ki: "Dinde baskı olmaz..."


NUMAN der ki:
“Mümin olmak, el bağlamakla değil,
ALLAH’ıma gönül kapını açmakladır.”


Şeriatın kestiği parmak acımaz.


Mümin olan, her olaya hoşnut olur. 


Unutulmasın Müslümanlık, sözde değil ÖZ’dedir.


Şeriat, devlet kanununa riayeti emreder. 


İslamiyet’i nüfusunda kalan kullardan olmayasın.


şeriat, devleti hak tanımıştır.


Haccın farz olduğu, İslam’ın şartlarından elbet.


YUNUS’um der ki:
"Bin müslim, bir mümin edemez..."


Sadece AŞK, seni cümle dinlerin üzerine çıkarır.
Seni dine davet eden PEYGAMBER’in,
hangi kuvvete dayandı?
ALLAH AŞKI’na.
O’nu gönlüne alan, dinlerin üzerine çıkandır.
Olaylar perde-perde oluşmuştur.
Kuruluşta; güneşe, ateşe, suya, taşa, toprağa tapılmıştır. Orda dahi YARATAN aranmıştır.
Bilinçler adım-adım aşıldıkta,
İslamiyet’e varılmıştır.

‘ALLAH’ıma şükür;
O’nu bildik, RESULÜ’ne uyduk’ dediğin an,
İslam olursun elbet.
Ne var ki, her KELİME-İ ŞAHADET getiren İslam mıdır? İslam olmak, RESULÜ’nün her Hali’ne uymaktır.
Her Hali’nden biri, FAHRİ KAİNAT oluşudur.
Cümleye kucak açmıştır.

KUR’AN’ı bilsen,
‘Er geç cümle alem Müslüman olacaktır’ sözünü anlardın. Cümle alem Müslüman olunca,
ALLAH’ımın VERGİSİ elbet cümleye kalmaz mı?
Kul bunun yorumunu şöyle yapar;
‘Cümle dinler silinecek, kainat Müslüman olacak’
Aslında ‘Her kul varışta, Müslüman varacak;
yani idrak edecek’ demektir

‘ULULAR’ sözünden alacağın şudur:
Cümle dinlerin üzerine çıkmış,
O’nu her hali ile idrak etmiş,
idrakini dünyada bilmiş,
bilmeyene vermiş kullarıdır.


Şeriat nedir?
Yıkanmış çamaşırın ütüsü.


NUMAN der ki:
"Dinde aranan, gönle konulandır..."


İslamiyet odur ki;
kaçan kovalanmaz, arkadan asla vurmaz,
aman diyene el kaldırılmaz.
Kapısına geleni, geri çevirmez.

İslam’ın yolunda, elinde olana eziyet yoktur.


Beş elde, beş dilde, beş yolda aranan nedir?
Soruya verdim.
(Canlar konuşurlar. Sonuca varılamaz. Tebliğ devam eder) Beş nedir? İslam’ın beş şartı değil mi?
Sadece elde ise; yolun nerde, dilin kimde?
Elin de, dilin de, yolun da beşte olsun,
aranan öyle bulunsun.
Dilinde ise, yolunda da olsun, elin de dönsün.
Dönüş HAKK’adır.
YUNUS


Ne zengin, ne fakir, ne aç, ne sefil.
Hangi dinden olsa, yeter ki kulluğunu bilse


Din devran değildir, soydan gelmez, GÜL’den gelir.
Bilene huydan gelir, sevene halden gelir.


ZEBUR aşıladı, TEVRAT topladı,
İNCİL dağıldı, KUR'AN cümlesini BİR'e getirdi,
kainatı tek KİTAP'ta topladı.
Özelliği, güzelliği ile değişilmeyen oldu,
her yönde kulunun yönünü bildirdi.
Öyle oldukta, her kulunun tamamına ermesi gerekmez mi? Ayrıya gayrıya değil.
Daha önce verdik:
'Her doğan Müslüman doğar' denilen odur.
Her doğan KUR'AN'da verildiğince doğar,
her yaşayan KUR'AN'da yazılanı benimser.


(herkesin dini de kaderinde mi yazılı?)
Doğuş madem ALLAH'ımın EMRİ'ndedir.


Dinden almayı dilediğin nedir?
Kendini bilmek, bildiğin halde bulmak,
bulduğun halde her var olanı sarmak.
ALİ


Doğruda kalana, doğuda doğruyu verene selam olsun!
KUMANDAN

‘İslam Sofrası mı?’ denildi.
ALLAH’ım halk ile halka dönenler iledir!
KUMANDAN


Enerjiyi tanzim eden...
(Yani 'Regülatör'?)
Fakat YÜCE TANRI'ya varmak için
herkesin muhakkak o kanaldan
(yani HAZRETİ MUHAMMED'den)
geçmesi lazım.
'Herkes müslüman olacaktır.'
sözünün manası budur.


İslam; 'O'ndan, O'na, O!' diyendendir.


“Korkuyu silersem, korkmadığımı severim;
RABB’ime yönelirsem, her var ettiğine gülerim.
TOKTAY’ın bir yol açan, MUSA ile Nil’den geçen,
günden güne gerçeği seçen ümmetlerin
varlığına göz atalım,
güzelliğine dostluğumuzu katalım.”
dedi, MERYEM


RESULÜ’nün Yolu’na, cümlemiz girdik koluna.
Sorduk; ‘Müslüm olan ile misin, müslümü bilen ile mi?’ “Meyus olma ya ALİ.” dedi.
“Gelmiş geçmiş gelecek, cümlesi ümmetimdir;
gönlümde olan sevgim, Güneş misali ziynetimdir.
Nasıl Güneş, her yaratılmış ile oluşur buluşur;
YA ALİ, O GÜN’de oluşacak
her zerre ile buluşacağız."


RUH’un dini yoktur!
Her RUH dünyaya Müslüman olarak gelir (doğar), Müslüman olarak gider (göçer).